چشم براه موعود

بسم الله الر حمن الر حيم

حوزه علميه قم ورسالت جهاني آن.

پر واضح است  که قم هم اکنون در دنيا، براي شيعه و براي دشمنان شيعه از اهميت زيادي برخور دار است. براي شيعه ازين جهت مهم است که مرکز فرهنگ و تفکر ومعدن آثار فکري و ديني او محسوب است . براي دشمنان شيعه ازين جهت مهم است که قم خاري ايست درچشم دشمنان شيعه ودشنه ايست فرو رفته در پهلوي استکبار و اذنابش ،ازين جهت است که  هميشه به شکست وا ضمحلا ل تفکرتراويده از  قم چشم دوخته اند، نه اينکه  منتظر نا بودي آن نشسته اند؛ بلکه براي سقوط ودر هم کوبيدن آن طرح و نقشه دارند وبودجه هاي هنگفتي را براي بر اندازي آن اختصاص داده و صرف ميکنند .

قم د رنگاه اهل بيت نيز از جا يگاه بسيار والا وارزشمندي بر خوردار بوده طوري که ده ها روايت از ائمه مان در مدح قم و جا يگاه آن در آخر الزمان و نقش آن در بستر سا زي براي ظهور، بدست ما رسيده است .بررسي همه جانبه وجامع  اين  مطلب که قم در روايات چي جا يگاهي دارد، به فرصتي ديگر وا مي گذاريم  اما در اين نوشتار در نظر داريم روايتي از امام صادق عليه السلام را که در باره قم وارد شده بررسي کنيم وبي بينيم  چي پيامهائي در آن نهفته است و براي سا کنين قم و محصلين حوزه علميه ، چه مسئوليت هاي را گوشزد ميکند.

روزي امام صا دق عليه السلام در جمع اصحابش که همه قلم به دست منتظر ثبت حکمت هاي ناب از زبان حکيم عالَم انسا ني آن روز بودند ،ضمن روايتي مفصلي چنين فرمودند : انّ الله اِحتَجَّ بالکُوفَه علي سا يِرِ البِلاد و...واِحتَجَّ بِبَلدَة قُمّ علي سا يِرِ البِلاد وَبِاَهلِها عَلي جَمِيعِ اَهلِ المَشرِق وَ المَغرِب مِنَ الجِنِّ وَ الِانسِ وَلَم يَدَعِ الله قُمّ وَ اَهلَهُ مُستَضعَفاً بَل وَفَّقَهُمُ وَ اَيَّدَهُم ...وَسَيَأتي زَمانٌ تَکُونُ بَلدَةُ قُمّ وَاَهلَها حُجَّهٌ علي الخَلايِق وَذالِکَ في زَمانِ غَيبَهِ قا ئِمِنا (ع)الي ظُهُورِه وَلَولا ذالِکَ لَساخَت الاَرضُ بِاهلِها وَ اِنَّ المَلا ئِکَه لَتَد فَعُ البَلايا عَن قُمّ وَ اَهلِه وَ ما قَصَدَ هُ جَبّارٍ بِسوءٍاِلّا قَصَمَها قا صِمُ الجَبّارِين[1] . امام مي فرما يد که خدا وند احتجاج مي کند  با کوفه بر سا ير بلاد...  و احتجاج مي کند با قم بر سا ير بلاد و به اهل قم بر جميع اهل مشرق و مغرب از جن و انس .خدا وند اهل قم رادر استضعاف فکري وانزواي عقيدتي قرار نميدهد بلکه نظرات و اعتقادات شا ن را تاييد مي کند وآنها را بر سا ير عقايد فا يق ميگرداند ...وزماني فرا ميرسد که شهر قم و اهل آن بر تمام خلايق حجت با شد و اين امر در زمان غيبت قا ئم ما تا ظهور او اتفاق خواهد افتاد،اگر چنين نبا شد (به اثر کفر و تغيان بقيه جا ها )زمين اهلش را فرو خواهد برد .وبدرستي که ملا ئک بلا و شرور را از قم و اهل آن دفع ميکند ،هيج ستمگري قصد قم نمي کند مگر اينکه خدا وند شوکت او را فرو ميريزد . براي شرح اين روايت و در يافت پيام هاي امام صا دق عليه السلام ازآن  ،لازم است با دقت اين روايت را به صورت زير دسته بندي کنيم :

1- خدا وند بر وجود قم و وجود فرهنگ زا ينده  وبا لنده قم بر ساير شهر ها ومردم دنيا احتجاج ميکند و مي گويد چرا معارف تان را ودين تان را و شيوه آشنائي با قران واهل بيت را از قم اخذ نکرديد که اين گونه در دام استضعاف فکري افتاده ايد و از چشمه جوشان معارف اهل بيت محروم مانده ايد.چرا براي شناخت من وعمل به دين وقران به اهل قم مرا جعه نکرديد ورفتيد سراغ وا شنگتن و واتيکان والازهر و رياض سعودي ؟خداوند در صور تي اين پرسش هاي توام با توبيخ را ميتواند مطرح کند که قم توانسته با شد توان پا سخ دهي و ارا ئه نسخه شفا بخش را در خود ايجاد کرده با شد .اما اگر اين توان در قم وجود نداشته با شد آن بندگان در مقابل خداوند استدلال خواهندکردکه خداياما علاقه داشتيم اين کاررابکنيم، اما قم واهل آن حرفي براي گفتن و متاعي براي عرضه کردن نداشتند  وبه تعبير امروزي آبديت وبه روز  نبودند،خدا يا! ما مقصر نيستيم تقصير از حجت توست که اصلا خودش را به ما نشان نداد و براي ما معرفي نکرد که چنين درّ گرانبهارا د راختيار دارند و چنين نسخه هاي شفا بخش دارند والا ما که مريض بوديم و دنبال دارو ودرمان به همه جا سر ميزديم از همه کس پرس وجو ميکرديم اما نميدانم در مان گران قم به چي کاري مشغول بودند که فرصت پيچيدن نسخه براي ما را نداشتند وچون ما خيلي درد داشتيم مجبور شديم به مدعيان در مان گري در  واشگتن وواتيکان روآوريم .

2- حجت بودن قم بر تمام خلائق در آخرالزمان وقرين ظهور حضرت صا حب العصر عليه السلام ميباشد . براين اساس ميتوان گفت «قم»مرکز تبليغات واشاعه فرهنگ مهدوي وپر چم دارد نهضت و انقلاب امام زماني است .اين قم است که وظيفه دارد بشر را براي استقبال از ظهور ونهضت مهدوي آماده کند پس بايد تمام برنامه هاش جهاني ، بروز و عالي باشد که توان رقابت با سا ير مدعيان عصر خويش را داشته با شد؛ مثل ليبراليسم ،سکولاريسم ،ناسيوناليسم مترقي وکنفوسيوسيسم (حدا اقل در عرصه هاي معنوي وايدئولوژيکي واخلاق ورفتار هاي فردي و اجتماعي ).اما آيا واقعا قم چنين است ؟ آيا ميتواند ادعا کند که در عرصه هاي اخلاق ورفتار فردي و اجتماعي از رقباي خود جلو است ؟آيا توانسته يک جامعه با معيار هاي ارزشي خود به وجود آورد و يک جا معه اي بسازد که در آن دروغ کم با شد ،راستي و صداقت اصل باشد ، کلک وفريب رنگ نداشته با شد، ضوابط بر روابط مقدم با شد ؟

3- خداي منان توجه خاصي به اين ديار ومردم آن دارند واين ديار را از گزند استکبار و شيطنت ازنابش حفظ ميکند وآن امنيت لازم را که يک مرکز علمي نياز دارد به آن مي بخشد تا کسي اعتراض نکند که ما به خاطر بي امنيتي و تر س نتوانستيم روي منابع وميراث غني اهل بيت دقت و تفکر لازم وکافي مبذول داريم ،خطر جاني و ناموسي و مالي ما را تهديد ميکرد لذا نتوانستيم آن نسخه هاي شفا بخش را از آثار گرانبهاي وارثان رسول الله (ص)استخراج کنيم .  خداوند اين بهانه را با تأمين امنيت واعطاي آرا مش از دست اهل قم (حوزه علميه )گرفته .در اين جهت هيج عذري قا بل قبول نيست خصوصا در عصر کنوني که تمام امکانات مادي و معنوي د راختيار حوزه است وهر کار ي از دستش سا خته است( اگر کمر همت ببندد).پس اگر نتوانيم  به سوال هاي بي شمار جهان پاسخ قا نع کنند ه بدهيم ، معلوم است که مشکل از ماست وبايد به خود مان شک کنيم نه به مکتب و مرام جعفري مان که تمام عرصه ها را براي ما آماده کرده وفضا را مسا عد ساخته است .

4- خداوند قول داده که قم را از نظر مالي و امکانات مادي تأ مين ميکنم ،به آنها راديو، تلويزيون، ماهواره و... ميدهيم تا کسي بهانه نيا ورد که خدا يا ما امکانات لازم را در اختيار  نداشتيم ونميتوانستيم صداي مان را به گوش جهانيان برسانيم. امکانات تحقيق و پژوهش فراهم نبود، سا ختمان هاي غول پيکر با کار مندان  بالاي هزار وجود نداشت تا طرح و برنامه هاي مفيد وراههاي کار بردي براي به ثمر نشستن فعاليت هاي ما را فراهم سازد .آيا واقعا اين بهانه ها فعلا پذيرفته است ؟

پس اي قميان وقم نشينان ! اي اهل علم وحا ملا ن علوم اهل بيت! به هوش با شيد که مسئوليت تان خيلي سنگين ومهم وجهان سا ز است ،مبادا نتوانيد وظيفه تان را به خاطر( سستي وتن پروری ودنيا گرائی ) انجام دهيد ودر نز د صا حب اين حوزه (امام عصرعليه السلام )رو سيا وشرمنده شويد .

بدون شک اين عصر، عصر زمينه سازي وبستر سا زي براي ظهور حضرت است ، آيا تا حال  برنامه هاي براي بستر سازي ظهور در حوزه علميه قم که فلسفه وجودي آن اين بستر سازي است ،انجام گرفته است ؟يا هيج کاري صورت نگرفته وحوزه منتظر است که خود صا حب العصر بيايد وزمينه ظهور خود را فراهم کند ؟